Avusturya siyasetinde, özellikle seçim dönemlerine özgü neredeyse alışkanlık hâline gelmiş bir retorik söz konusu: “Eğer ÖVP iktidara gelirse şu olur, FPÖ gelirse bizleri sınır dışı ederler” gibi dramatize edilmiş ve çoğunlukla hakikatten uzak söylemlerle kamuoyu yönlendirilmeye çalışılıyor. Bu tür diskurlar, bireylerin rasyonel muhakeme kabiliyetini küçümseyen, toplumu yapay fay hatları üzerinden ayrıştıran popülist bir zihniyetin ürünüdür.
Unutulmamalıdır ki her birey müstakil bir iradeye, entelektüel bir öznel değerlendirme yetisine sahiptir. Oy verme tercihi, kolektif dayatmaların değil; bireysel düşünsel sürecin ve kişisel önceliklerin bir izdüşümüdür. Ne var ki, günümüzün dijital yankı odalarında farklı siyasi yönelimlere tahammülsüzlük, adeta yeni bir norm hâline gelmiştir.
Bir vatandaş, mevcut siyasi partilerin hiçbirinin ideolojik perspektifine kendisini ait hissetmeyebilir; dolayısıyla oy kullanmamayı tercih edebilir. Bu tutum, yüzeysel bir ilgisizlik değil; tam aksine, sistemin sunduğu demokratik özgürlükler çerçevesinde ifade edilen bilinçli bir mesafe alma eylemidir.
Siyasi tartışmaların sürekli olarak “Sen şu partiye oy verdin, bu partiye destek çıktın” şeklinde yüzeysel polemiklere indirgenmesi, demokratik çoğulculuğun değil; dogmatik sadakat ilişkilerinin tezahürüdür. Bu toplumsal alışkanlıktan sıyrılıp daha sofistike, daha eleştirel ve daha müzakereci bir siyaset kültürünü inşa etmemiz artık zaruridir.
Bu bağlamda, 27 Nisan 2025 tarihinde gerçekleşen Viyana Belediye Meclisi seçimleri özel bir dikkatle incelenmeyi hak ediyor. Oy kullanma hakkına sahip Türkiye kökenli göçmenler arasında SPÖ (Sosyal Demokrat Parti) yüzde 46 ile son derece güçlü bir sonuç elde etti. Seçim sürecinde, FPÖ’nün (Avusturya Özgürlük Partisi) Türk toplumu ile yakınlaşma çabaları olduğu iddia edilse de, bu strateji “Mavilere” oy oranı açısından anlamlı bir karşılık yaratmadı. OGM araştırma şirketine göre, bu seçmen grubunda FPÖ’nün aldığı destek Viyana geneliyle neredeyse aynı düzeyde, yani yüzde 21 olarak ölçüldü. Buna karşılık SPÖ, Türkiye kökenli seçmenler arasında ortalamanın oldukça üzerinde bir başarı elde etti.
Geçmişe dönüp retrospektif bir perspektiften baktığımızda ÖVP ile FPÖ’nün koalisyon kurduğu dönemler elbette oldu. Ancak bu birliktelikler büyük bir sistemsel kriz ya da bir azınlık kıyımı mı doğurdu? Kimler sistematik şekilde dışlandı? Sorular çoğaltılabilir, fakat algıyla değil, verilerle konuşulmalıdır.
Temsiliyet meselesine gelirsek, asıl sorulması gereken şu: Bugüne dek gerçekten hangi siyasi yapı Türk toplumunu içerikten yoksun semboller dışında, somut politikalarla temsil edebildi? Seçim öncesi verilen popülist vaatlerin ötesinde, kim bu toplumu karar alma mekanizmalarına gerçek anlamda dahil etti?
Viyana seçimleri geride kaldı. Ancak önümüzdeki süreçte manipülatif siyasal kurgulara karşı bireysel farkındalık, eleştirel bilgelik ve bilgi temelli katılım her zamankinden daha elzemdir. Unutulmamalıdır ki algılar geçicidir; fakat bilinçli bir seçmen profili, demokrasinin en istikrarlı teminatıdır.
Gerçekten İnsan Olmanın Kriteri: Siyasette Adalet ve Tutarlılık
İftira ve yalan üzerinden siyaset yapmayı alışkanlık hâline getirenler, başkalarına yönelik aynı yöntemin uygulanmasından rahatsız olduklarında.
